Arbocatalogi en streven naar meer
De arbocatalogus is een belangrijk document met betrekking tot de ambitie naar veilig en gezond werken. Een Arbocatalogus bevat oplossingen waarmee werkgevers kunnen zorgen voor een veilige en gezonde werkomgeving voor hun medewerkers. De catalogus vormt een centrale plek in de wijzigingen van de Arbowet die per 1 januari 2007 werden doorgevoerd. In de wijzigingen van de Arbowet wordt onderscheid gemaakt tussen het publieke en het private domein. In het publieke domein blijft de overheid de regelingen bepalen, maar in het private domein krijgen de sociale partners per sector een eigen verantwoordelijkheid toebedeeld door een arbocatalogus samen te stellen.Wijzigingen Arbowet: minder bemoeienis van de overheid
De wijzigingen in de Arbowet zijn vooral ontstaan vanuit het idee dat de overheid minder bemoeienis moest hebben met zaken die het bedrijfsleven zelf kan regelen. De sociale partners vonden tegelijkertijd dat de druk van alle regelingen erg hoog was. Gevolg hiervan was dat de sociale partners een grotere vrijheid met verantwoordelijkheid kregen om zelf het arbobeleid vorm te geven door oplossingen te vinden voor veilig en gezond werken. Maatwerk is daarbij een uitgangspunt dat door de verschillende sectoren zelf geleverd dient te worden.Tijdelijke Commissie Begeleiding Arbocatalogi
Wat er in de arbocatalogus moet staan en welke vorm hij moet hebben is niet voorgeschreven door de overheid. De sociale partners hebben daar geheel de vrijheid in onder voorwaarde dat alle betrokkenen het daarmee eens moeten zijn. Uiteraard heeft de catalogus pas geldigheid als hij getoetst en goedgekeurd is door de Arbeidsinspectie. De Stichting van de Arbeid besloot destijds om de sociale partners te ondersteunen bij de vormgeving van de Arbocatalogus. Er werd een speciale commissie ingesteld de CBA (Commissie Begeleiding Arbocatalogi). Die commissie heeft van 2008 tot 2011 gefunctioneerd.Niet opnieuw het wiel uitvinden
Bij het bepalen van de inhoud van de arbocatalogus hoeft niet op alle gebieden het wiel opnieuw te worden uitgevonden. Er kan uiteraard gebruik gemaakt worden van bestaande kennis en van regelgeving die reeds op een andere manier van kracht is zoals Cao-afspraken, Arboconvenanten, NEA-enquete, Branche-RI&E en BeleidsregelsCao-afspraken
In veel cao’s zijn reeds per sector talrijke afspraken en verplichtingen opgenomen met betrekking tot het arbobeleid. Er zijn ook cao’s met speciale collectieve regelingen met afspraken ten aanzien van het te voeren arbobeleid.
Arboconvenanten
In een groot aantal sectoren zijn ooit overeenkomsten gesloten tussen sociale partners en de overheid om de omstandigheden rond de arbeid structureel te verbeteren. De maatregelen en werkmethoden die in de zogenaamde arboconvenanten zijn vastgelegd kunnen vaak overgenomen worden in de arbocatalogi van de betreffende sectoren.
NEA-enquete
Jaarlijkse gegevens van onderzoeken onder de beroepsbevolking over belastende factoren bij het verrichten van werkzaamheden bieden een beeld van de risico’s. Ook deze gegevens kunnen verwerkt worden in arbocatalogi.
Branche-RI&E
De reeds ontwikkelde zogenaamde branche-RI&E’s kunnen onderzocht worden naar bruikbare informatie ten behoeve van arbocatalogi.
Beleidsregels
Beleidsregels zijn regels die door het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zijn opgesteld met daarin uitleg over de bepalingen van de arbowetgeving. Op het moment dat de beleidsregels op een goede manier in de arbocatalogus zijn verwerkt zal een deel van de beleidsregels komen te vervallen.
