Workability Index: haalt een werknemer het pensioen?

De WorkAbility Index. Ofwel, een meetlat voor de vraag of iemand nu en in de toekomst gezond aan het werk kan zijn. Zeker nu de pensioenleeftijd opschuift, wordt de WAI steeds belangrijker. Maar het blijkt dat de WorkAbility Index een risicogroep niet altijd signaleert: namelijk hoogopgeleiden op weg naar een mogelijke burnout. Ooit gehoord van de WorkAbility Index ofwel WAI? Toch is de WorkAbility Index belangrijk. De WAI is een lijst met vragen, die aangeeft of een werknemer nu en in de toekomst op een gezonde manier aan het werk is - en kan blijven. De WAI levert niet alleen een momentopname op, maar is ook een handig hulpmiddel bij het 'voorspellen van de persoonlijke toekomst' op werkgebied.

Risicogroepen onder hoog opgeleiden

Meteen nóg maar een afkorting: SKB is een onderzoeksbureau dat zich bezighoudt met de zaken die door de WAI gemeten worden: factoren van de gezondheid van werknemers. Geen wonder dat juist dit bureau in staat was om een belangrijke tekortkoming van de WAI te signaleren. Namelijk, dat hoogopgeleide mensen die een hoog risico op psychische klachten lopen, vaak niet als risicogroep worden herkend door de WorkAbility Index (WAI).

Hoe en wat

In 2009 en 2010 werd door SKB onderzoek gedaan bij 15.000 werknemers, werkzaam in allerlei sectoren: de zakelijke dienstverlening, zorg, overheid en industrie. Deze werknemers vulden naast de WorkAbility Index (WAI) een vragenlijst in over hun werk, en over het effect dat hun werk had op hen persoonlijk. Daarbij ging er speciale aandacht uit naar de mate van energie die mensen tijdens het werk ervaren, en naar het lichamelijk en/of psychische herstel na het werk. Waarom energie? Omdat dit de belangrijkste factor blijkt in work-engagement (ofwel “bevlogenheid”). Dat maakt van energie een goede graadmeter voor werkprestaties. Als iemand een extreem gebrek aan energie heeft, is diegene ook een niet-productieve medewerker. Als je na het werken een zogenaamde hoge 'herstelbehoefte' hebt, is dat een teken dat je werk je overmatig kan uitputten. Mensen die hiermee zitten, lopen verhoogd risico op een burnout..

Burnout en energiegebrek

Het onderzoek van SKB hield in, dat van de onderzochte werknemers het oordeel over het werkvermogen van de WAI werd vergeleken met die twee genoemde factoren: het risico op burnout en een extreem gebrek aan energie. Daaruit blijkt een mankement in de WAI. Want naarmate het opleidingsniveau van mensen hoger wordt, wordt een steeds groter aantal werknemers niet door de WAI gesignaleerd als risicogroep voor werkproblemen. Concreet zouden van de onderzochte hoogopgeleide medewerkers twee maal zoveel mensen kandidaat zijn voor preventiemaatregelen, als je zou denken op grond van de WAI-scores.

Poeh, zo moe

Het SKB onderzoek omvatte ook vragen over de werkbeleving van werknemers. Zo kon SKB ook iets concluderen over de oorzaken van burnout risico en extreem energiegebrek. Hoogopgeleide medewerkers die als risicogroep voor werkproblemen werden gesignaleerd, zaten vaak met een hoge werkdruk, een slechte relatie met hun leidinggevende én een gebrek aan mogelijkheden voor een bloeiende loopbaan. Het bleek dat deze mensen veel minder plezier in hun werk hadden dan gemiddeld, en zich ook veel minder betrokken voelden bij de organisatie.

Toekomst, werk en WorkAbility Index

De overheid probeert momenteel werkgevers meer bewust te maken van manieren om hun werknemers op langere termijn gezond, productief en gemotiveerd te houden. Zeker nu de pensioenleeftijd een stijgende lijn vertoont, is dat belangrijk. Een van de middelen die de overheid voor zich ziet, is de WorkAbility Index (WAI) vragenlijst. Als er op basis van een alarmerende score bijtijds verbetermaatregelen worden getroffen, bespaart dat de werknemer én de werkgever sores - en de kosten van verminderde inzetbaarheid op het werk. Nu de WAI voor hoogopgeleide werknemers minder effectief bleek, heeft SKB vragen toegevoegd die de factoren van stress en energiegebrek meenemen. Omdat hoogopgeleide werknemers vaak ook de beter betaalde werknemers zijn, is er voor zowel overheid als werkgevers een extra stimulans om te zorgen dat men tijdig aan preventie kan beginnen.