Groenten telen in een kantoorpand

Verticale landbouw is relatief nieuw maar wordt in Japan al toegepast. Waarom zullen we dat in Nederland niet overnemen met al die leegstaande kantoorpanden. Dit is het idee van John Apesos en Masud Hussain en zij verkregen hiermee de TedX Amsterdam Award voor het beste idee. Heeft verticale landbouw de toekomst?

Wat is verticale landbouw

Het eerste idee voor verticale landbouw werd al ontwikkeld door Gilbert Ellis Bailey. Deze geoloog werd geboren in 1852 in Illinois en overleed in 1924 te Los Angeles. In 1915 heeft hij een boek geschreven met de naam vertical farming. Dit boek is nu in Amerika weer populair. Maar de praktische grondlegger voor de verticale landbouw is de Amerikaanse hoogleraar Dickson Despommier. Verticale landbouw is een manier om zonder verdelgingsmiddelen op duurzame wijze gewassen lokaal te verbouwen op korte afstand van waar ze geconsumeerd worden. Het idee is om in lege kantoorpanden groenten te verbouwen. Hier is niet eens zoveel voor nodig.Het is een lichte industrie waar men met plastic buizen en water al snel resultaat kan verkrijgen. Met ledlampen, water en nevel kan men in een afgesloten ruimte groente verbouwen. Dit gebeurt nu nog niet op grote schaal maar er zijn wel toekomstplannen. Zo willen John Apesos en Masud Hussain in 2012 twintig restaurants van groenten gaan voorzien. In 2013 wil men duizend vierkante meter aan kantoorruimte in gebruik hebben voor het telen van gewassen en in 2014 hoopt men het project te kunnen exporteren naar andere grote steden waarbij gedacht wordt aan bijv. Sjanghai. John Apesos en Musud Hussain kregen voor hun idee de TedX Amsterdam Award.

Wat is het voordeel van verticale landbouw

• Men kan het hele jaar door gewassen telen, niet aan seizoen gebonden
• Er is geen sprake van parasieten, geen verdelgingsmiddelen nodig
• Productie vindt plaats daar waar wordt geconsumeerd
• Gevolg is lage transportkosten

De wereldbevolking groeit in een snel tempo. Er is sprake van een grote urbanisatie. Mensen willen vaak niet op het platteland wonen en zeker geen landbouwer worden. Mensen verwijderen zich van datgene wat ze zo hard nodig hebben. Met dit plan kan de stadslandbouwer in beeld komen die met nieuwste apparatuur in kantoorpanden groenten verbouwt. Het tweede voordeel is dat de leegstaande kantoorpanden weer gebruikt gaan worden. Vervolgens is de weg die de groenten moeten gaan afleggen veel korter en dit bespaart brandstof bij het transport. Immers wanneer men in de stad kan produceren is de weg naar de klant veel korter. In grote steden moet men gaan nadenken over alternatieve manieren om de bevolking van voedsel te voorzien.

Leegstand kantoren

Over geheel Nederland zien we steeds meer kantoorpanden leeg staan en deze zijn moeilijk te verhuren. Het gevolg is dat de waarde van de kantoorpanden daalt. In deze tijd van economische crisis is het daarom noodzakelijk om naar een andere bestemming te kijken. In Amsterdam staat in november 2011 maar liefst 2 miljoen vierkante meter aan kantoorruimte leeg. Hier zouden experimenten met verticale landbouw kunnen worden ontwikkeld.

De verticale boerderij

In 2007 werd aan de Columbia universiteit in Amerika het idee ontwikkeld om een verticale boerderij te bouwen. Dit zou dan een glazen wolkenkrabber moeten zijn van 48 verdiepingen hoog. Men heeft berekend dat hier voor 50.000 mensen aan voedsel geproduceerd zou kunnen worden waarbij gedacht wordt aan vis, gevogelte, graan. Men plaatst hierbij a.h.w. een aantal serres op elkaar. Hiermee kan men in grote steden het voedselaanbod verhogen. Verwarming kan geschieden door het plaatsen van zonnepanelen.

Wat kan men verbouwen bij verticale landbouw

Men kan denken aan broccoli, sla, tomaten, uien, wortelen en aardbeien. Er zijn inmiddels projecten in Japan, Zuid Korea, Chicago en Seattle. In 2013 zal in Manchester het Alpha House veranderd worden in Alpha farming volgens het idee van Dickson Despommier. Hier wil men zowel groenten gaan verbouwen maar ook vis gaan kweken en kippen houden op een aantal verdiepingen. Men hoopt op deze manier de plaatselijke bevolking ook te betrekken bij de voedselproductie.