Crowdsourcing: de massa inzetten als kennisbron

Crowdsourcing is geen nieuwe dans of een manier om in het publiek te springen. Het is een manier om heel veel mensen te betrekken bij de ontwikkeling van een product, een dienst of een idee. Voorbeeld van crowdsourcing is de actie van Lays in 2010 die mensen oproept om zelf een chipssmaak te ontwikkelen. De winnaar krijgt 25.000 euro en een deel van de opbrengst, maar Lays krijgt waarschijnlijk tienduizenden nieuwe ideeën. Gratis. Dat is dus crowdsourcing.

De vormen van crowdsourcing

Crowdsourcing wordt ingezet voor een aantal zaken. Dit zijn:

1. Een groot publiek inzetten om een product te bedenken
2. Een massa mensen inzetten om een oplossing voor een probleem aan te dragen
3. Veel mensen actief benaderen om te zorgen dat een bedrijf gefinancierd wordt

Waarom is crowdsourcing zo populair?

Crowdsourcing dankt zijn populariteit aan nieuwe media als internet, sociale netwerken als Hyves en Facebook. Toen vroeger alleen de wereld om iemand heen bekend en bereikbaar was, had Crowdsourcing niet gewerkt.

De eerste crowdsourcers: Threadless

Het kledingmerk Threadless was één van de eerste bedrijven die het fenomeen crowdsourcing uitvond. Mensen die mooie dingen konden bedenken kwamen er met ontwerp voor t-shirts en de bezoekers mochten vervolgens kiezen welk t-shirt werd afgedrukt en verkocht. Het scheelde designers en bracht een heel nieuwe markt op gang.

Zorg ervoor dat mensen geïnteresseerd blijven

Wie een goed lopend crowdsourcing project op wil zetten, moet zorgen voor een aantal zaken om het succesvol te laten zijn. Dit zijn:

1. Zorgen voor voldoende belangstelling bij het begin van het project
2. Het laten voortbestaan van die interesse

Hoe zorg je ervoor dat mensen geïnteresseerd blijven in het onderwerp van crowdsourcing?

Dat is geen gemakkelijke opgave. Maar door een grote beloning in het vooruitzicht te stellen blijven veel mensen sowieso belangstellend. Een ander middel om de grote massa te blijven interesseren is ze het gevoel te geven dat ze goed werk doen voor de gemeenschap. Dit laatste gebeurde in 2009 toen de Britse krant The Guardian de lezers inzette om hen declaraties van parlementsleden door te spitten. Dat waren er namelijk 700.000 en de redactie had te weinig mensen om die allemaal door te nemen. Meer dan 20.000 lezers wierpen zich op de opdracht en hadden binnen een aantal dagen al heel wat bonnetjes bekeken.

Op lokaal niveau burgers betrekken bij projecten

Op lokaal niveau kan crowdsourcing ook heel wat betekenen. Zo kunnen hele nieuwbouwwijken worden ontworpen door virtuele gemeenschappen. Dit kunnen gewone burgers zijn, maar ook architecten of planologen. Eerst mag deze gemeenschap dan allerlei ideeën indienen en vervolgens gaan de experts ermee aan de slag. Vervolgens gaat de architect of planoloog weer terug naar de community om te vragen of er nog zaken verbeterd kunnen worden.