Wetgeving betreffende organisatie wintersport in Scandinavië

Gekeken naar wetgeving betreffende het organiseren van wintersportactiviteiten in Scandinavië zijn er vaak twee kwesties waarover onduidelijkheid bestaat: 1.“Hoe is de wetgeving in Scandinavië ten opzichte van lesgeven in skiën en snowboarden in de skigebieden in Scandinavië?” 2.“Mag een bedrijf uit Nederland dat wintersportreizen organiseert een groep klanten naar Scandinavië brengen en daar diverse activiteiten zoals langlaufen, sneeuwschoenwandelen en schaatsen zelf uitvoeren en begeleiden?

Randvoorwaarden

Om deze kwesties te beschrijven heeft er communicatie plaats gevonden tussen verschillende (overheid)instanties en lokale, bepalende, bedrijven om hierover meer duidelijkheid te krijgen. Hierna zullen een aantal EU basis beginselen beschreven worden met betrekking tot bovenstaande kwesties. Aangezien Noorwegen niet tot de EU behoort wordt dit land apart beschreven. Ook worden bij bepaalde uitzonderingen kanttekeningen gemaakt bij beschreven EU beginselen.

Zweden en Finland

Over het algemeen zijn de EU-beginselen van toepassing die voorschrijven dat de burgers van alle EU-landen dezelfde fundamentele rechten hebben als de lokale bevolking. Er zijn geen specifieke juridische belemmeringen voor Nederlanders om te werken als skileraar in een land waar een wintersport georganiseerd wordt. Uiteraard moet rekening gehouden worden met, en voldaan worden aan de regels en wetten met betrekking tot tewerkstelling van buitenlanders. Aangezien Nederlandse instructeurs en begeleiders betaald worden door een werkgever in Nederland, worden deze personen niet beschouwd als werknemer in het land waar een wintersport georganiseerd wordt. Ook specifiek gekeken naar het lesgeven in een skigebied en het begeleiden van andere diverse wintersportactiviteiten zijn geen juridische belemmeringen te noemen (Finnish Tourist Board, 2009).

Kanttekening bij dit beginsel is de beperking die eigenaren, bijvoorbeeld van skigebieden, kunnen stellen aan activiteiten die georganiseerd worden op hun terrein. Commerciële activiteiten vereisen een toestemming van landeigenaren, terwijl dezelfde niet commerciële activiteiten uitgevoerd door particulieren wel mogelijk zijn zonder toestemming (Finnisch Tourist Board, 2009).

“Skistar’, eigenaar van onder anderen zes skigebieden die behoren tot de grootste en populairste gebieden van Scandinavië, geeft aan dat alleen instructeurs van Skistar toestemming hebben om ski- en snowboardles te geven in de skigebieden waar Skistar eigenaar is. Buiten de bergen van Skistar mogen activiteiten als sneeuwschoenwandelen en langlaufen door eigen instructeurs en/of begeleiders worden uitgevoerd (Skistar.com).

Deze regelgeving wordt ook gehanteerd in Frankrijk, waar instructeurs met een ander diploma als het Franse geen toestemming hebben om les te geven in Franse skigebieden. Door deze regelgeving verliezen de Franse en ook de Scandinavische skigebiedeigenaren geen inkomsten misgelopen door buitenlandse bedrijven die ski- en snowboardlessen geven in het gebied waarvan zij eigenaar zijn.

Noorwegen

Noorwegen behoort niet tot de EU en valt dus ook niet onder de EU-beginselen. De Noorse ambassade geeft aan dat een bedrijf uit Nederland dat een wintersport wil organiseren naar Noorwegen kan reizen zonder dat het bedrijf beperkt wordt door wetten. Wel moeten personen op vakantie in Noorwegen toeristenbelasting betalen maar dit zit al verwerkt in het verblijf. (Noorse ambassade, 2009).

Verder geldt in Noorwegen ‘het recht van vrije toegang’. Dit is een wet die aangeeft dat men mag gaan en staan waar men wil zolang respect getoond wordt voor het milieu, landeigenaren, andere gebruikers en het milieu (Visitnorway.com). Met deze wet is het mogelijk om activiteiten als langlaufen en sneeuwschoenwandelen aan te bieden in Noorwegen.

Ook in Noorwegen gelden de hierboven beschreven kanttekening van het feit dat landeigenaren kunnen beslissen dat bedrijven die commerciële activiteiten uitvoeren geen toestemming krijgen om deze uit te voeren op het land dat ze bezitten. Concrete voorbeelden hiervan zijn de skigebieden Hemsedal en Trysil die in het bezit zijn van Skistar.com.