Wet handhaving consumentenbescherming

De wet handhaving consumentenbescherming is van kracht geworden op 1 januari 2007. In deze wet zijn de geldende spelregels opgenomen inzake consumentenbescherming. In deze wet is onder andere opgenomen welke instanties bevoegd zijn om consumentenbescherming handhaven, hoe er gehandhaafd wordt en hoe de consument bescherming kan inroepen.

De wet handhaving consumentenbescherming

De wet handhaving consumentenbescherming (hierna: de wet) is ingegaan op 1 januari 2007, toch geniet de wet tot op heden weinig bekendheid onder het Nederlands publiek. Op het moment dat je willekeurige Nederlanders vraagt naar de wet, zullen de meeste mensen aangeven dat ze nog nooit van de wet gehoord hebben. Natuurlijk weten veel mensen dat een consument bepaalde rechten heeft, maar wie deze waarborgt en dat het wettelijk geregeld is, is minder bekend.

De twee belangrijkste instanties, welke de handhaving moeten waarborgen zijn de consumentenautoriteit en de Autoriteit Financiële Markten (hierna: AFM). Naast deze beide instanties zijn er nog een aantal andere instanties welke een rol kunnen spelen bij de uitvoering van de wet. Hieronder wordt kort ingegaan op de bevoegdheden en de middelen die de instanties hebben om hun rol uit te voeren.

De consumentenautoriteit

Zoals de titel van de wet al aangeeft betreft de wet de handhaving van consumentenbescherming. Bij de uitvoering van de wet speelt de consumentenautoriteit een belangrijke rol. Met consumentenautoriteit bedoelt de wet, zoals ook aangehaald in artikel 2.2 van de wet, de instantie die belast is met de handhaving van de wettelijke bepalingen zoals bedoeld in de onderdelen a en b van de wet. De consumentenautoriteit is niet bevoegd indien de overtreding betrekking heeft op een financiële dienst of financiële activiteiten.

De consumentenautoriteit is een laagdrempelige organisatie waar consumenten terecht kunnen met hun klachten. Op basis van de wet heeft de consumentenautoriteit twee wettelijke taken: toezicht houden op de naleving van consumentenrecht, voor zover er collectieve belangen aanwezig zijn, en de coördinatie van grensoverschrijdende verzoeken om bijstand van andere Europese toezichthouders.

De consumentenautoriteit kan boetes opleggen op het moment dat zij constateert dat de wet geschonden wordt. De consumentenautoriteit zal meestal eerst kiezen om een brief te sturen met daarin opgenomen de geconstateerde overtredingen en een sommatie om dit zo snel mogelijk te herstellen. Mocht het bedrijf de wet blijven overtreden wordt vaak pas overgegaan op het opleggen van een boete.

De AFM

De AFM is de instantie die de taak van de consumentenautoriteit overneemt, wanneer de handhaving betrekking heeft op financiële diensten of financiële actitiviteiten. De AFM kan je raadplegen voordat je een financieel product of dienst koopt. Daarnaast geeft de AFM informatie over de dienstverlening die moet worden gegeven en kan je advies aanvragen van de AFM. Tenslotte zorgt de AFM ervoor dat bedrijven zich aan de wet houden en hebben zij de macht om consequenties op te leggen wanneer bedrijven hier zich niet aan houden. De AFM kan een bestuurlijke boete opleggen of een last onder dwangsom.

Andere partijen

Naast deze twee partijen zijn er nog een aantal andere partijen welke volgens de wet de macht hebben om voor consumentenbescherming op te komen. Deze partijen richten zich gezien hun expertise vaak op controle van één vakgebied en kunnen daarbij direct of indirect ook te maken met de consumentenbescherming. De minister kan hierover afspraken maken met de desbetreffende partijen door middel van een zogeheten samenwerkingsprotocol. Een aantal van deze partijen zijn:

• Het Staatstoezicht op de volksgezondheid;
• Het Commissariaat voor de Media;
• Inspectie Verkeer en Waterstaat;
• Voedsel en Warenautoriteit;
• De Nederlandse Mededingsautoriteit (hierna: NMa);
• overige overheidsinstellingen.

De samenwerkingsprotocollen zien vooral toe op een effectief en doelmatig toezicht van het desbetreffende overheidsorgaan met betrekking tot consumentenbescherming en consumentenvoorlichting.

Evaluatie van de wet

Tot op heden gaat het met de uitvoering van de wet nog niet lekker. Dit is tot op heden nog niet direct uitgesproken door de overheid, wel wordt in de eerste evaluatie gesproken van onvoldoende ervaringen met bestuursrechtelijke en civielrechtelijke procedures, zodat in de eerste evaluatie nog niet kon worden aangehaald of de invoering van de wet positief of negatief is.

Wat wel in de afgelopen jaren is gebleken, is dat procedures op het gebied van consumentenbescherming eindeloos duren. Dit kan ook tot gevolg hebben gehad dat de evaluatie van de invoering van de wet moeilijk is. Dit kan ook één van de redenen zijn waarom veel mensen de wet nog niet kennen, procedures die tot op heden op basis van de wet zijn gevoerd worden zelden positief en snel afgesloten. Hopelijk gaat dit in de toekomst veranderen.