De oude en de nieuwe kantonrechtersformule?

De kantonrechtersformule is een manier om de hoogte van een ontslagvergoeding te bepalen. Per januari 2009 is deze berekening heroverwogen en valt nu slechter uit voor de werknemers. Dit kan een verschil opleveren van vele duizenden euro’s. De kantonrechtersformule bestaat officieel sinds 1997. Er was geen regeling met betrekking tot het bepalen van de hoogte van een ontslagvergoeding. Op basis van uitspraken van kantonrechters werden al tientallen jaren voor 1997 de ontslagvergoeding op een bepaalde manier vastgesteld. Deze manier van vaststellen is uiteindelijk de norm geworden. Het is geen ingewikkelde berekening waardoor het eenvoudig toe te passen is in vrijwel alle gevallen. Per 2009 is de regeling op initiatief van de kantonrechters versoberd. De hoogte van de uitkering in de oude en de nieuwe regeling is afhankelijk van het aantal dienstjaren, de leeftijd van de werknemer, hoogte van het brutoloon en de mate van verwijtbaarheid dat de werknemer ontslagen is.

Oude kantonrechtersformule

De kantonrechtersformule luidt: A X B X C. Hierbij staat de A voor het aantal gewogen dienstjaren. De B staat voor de hoogte van het bruto maandsalaris, en de C staat voor de correctiefactor.

Gewogen dienstjaren

Het aantal dienstjaren wordt afgerond op hele jaren. Het aantal dienstjaren moet vermenigvuldigd worden met de factor die afhankelijk is van de leeftijd. Het aantal dienstjaren die doorgebracht zijn bij de werkgever voor de 40e , tellen voor 1. De dienstjaren tot 50 jaar tellen mee voor 1,5, en de dienstjaren doorgebracht na de 50e tellen mee voor 2. Iemand van 60 jaar met 30 dienstjaren, kan zijn gewogen dienstjaren op de volgende manier berekenen:
30 tot 40 jaar = 10 x 1 = 10 gewogen dienstjaren
40 tot 50 jaar = 10 x 1,5 = 15 gewogen dienstjaren
50 tot 60 jaar = 10 x 2 = 20 gewogen dienstjaren
In totaal wordt A gesteld op 45 gewogen dienstjaren

De correctiefactor staat standaard op 1. Indien de werknemer ook iets te verwijten valt, kan de rechter de factor naar beneden bijstellen, zodat de uitkering omlaag gaat. Uitgaande van een bruto maandsalaris van €2.500 (inclusief vakantiegeld en bepaalde vaste toeslagen) en een correctiefactor van 1, zou de ontslagvergoeding bedragen:
45 x €2500 x 1 = €112.500

Nieuwe kantonrechtersformule

Werkgevers moesten wel erg diep in de buidel tasten om werknemers te kunnen ontslaan. In de nieuwe berekening zullen werknemers slechter uit zijn. Dit wordt veroorzaakt door een nieuwe berekening van factor A.

De bepaling van factor A, gaat nu als volgt:

• De dienstjaren tot 35 jaar = 0,5
• De dienstjaren tot 45 jaar = 1
• De dienstjaren tot 55 jaar = 1,5
• De dienstjaren vanaf 55 jaar = 2

Hierdoor zal de uitkering veel lager uitvallen in vergelijking met de oude formule. Voor de berekening gaan wij weer uit van een 60-jarige werknemer met dertig dienstjaren.

• 30 tot 35 jaar = 5 x 0,5 = 2,5 gewogen dienstjaren
• 35 tot 45 jaar = 10 x 1 = 10 gewogen dienstjaren
• 45 tot 55 jaar = 10 x 1,5 = 15 gewogen dienstjaren
• 55 tot 60 jaar = 5 x 2 = 10 gewogen dienstjaren

In totaal wordt A in de nieuwe formule gesteld op 27,5 gewogen dienstjaren

In geld uitgedrukt zal het bedrag nu gaan worden:
27,5 x €2500 x 1 = €68.750

Dit is €43.750 minder geworden door de introductie van de nieuwe manier van berekenen.