Wet oneerlijke handelspraktijken

De Wet oneerlijke oneerlijke handelspraktijken is sinds eind 2008 in werking getreden. Door middel van deze wet wordt de consument beschermt tegen misleidende reclame en andere nadelige verzinsels van verkopende partijen. In de wet zijn de regels opgesteld die het mogelijk maken om op te treden tegen deze vorm van oneerlijk handelen.

De Wet oneerlijke handelspraktijken

De invoering van de Wet oneerlijke handelspraktijken eind 2008 heeft geleid tot strengere regels voor het handelsverkeer. Door de invoering van de wet is misleiding tijdens promotie, verkoop en/of levering van producten en diensten verboden. Ook zijn handelingen verboden die oneerlijk of agressief zijn richting de consument.

Belangrijk om te weten is dat de wet uitsluitend van toepassing is op het moment dat er sprake is van een verkopende partij en een consument. De wet heeft namelijk de bedoeling de belangen van zowel het bedrijf als de consument te waarborgen. De wet beschermt de consument voor misleiding bij de aankoop van een product of dienst. Hierbij geld dat kwetsbare consumenten extra bescherming genieten vanwege het vatbaar zijn voor oneerlijke handelspraktijken. Ondernemers kunnen de wet ook in hun voordeel gebruiken. Concurrenten en/of leveranciers kunnen worden aangegeven in het geval dat zij zich schuldig maken aan een overtreding op basis van het gestelde in de wet.

Misleidende handelspraktijken
Met misleidende handelspraktijken bedoelt de wetgever het doen van onjuiste of onvolledige informatieverschaffing over het product of de dienst die wordt aangeboden. Een voorbeeld hiervan is het plaatsen van een onjuiste foto bij een bepaald product of het weglaten van de prijs van het product. Tevens is het misleidend om te doen voorkomen dat mensen gegarandeerd prijzen winnen en dat uiteindelijk niet doen of consumenten lokken naar een website met een stuntaanbieding die toevallig uitverkocht is.

Agressieve handelspraktijken
Onder agressieve handelspraktijken wordt bijvoorbeeld verstaan dat klanten worden gedwongen om een contract te ondertekenen of dat kinderen in een reclame worden aangezet tot het aankopen van producten.

Oneerlijke handelspraktijken

De wet oneerlijke handelspraktijken ziet toe op het eerlijk promoten, verkopen en leveren van producten en diensten. De meest voorkomende voorbeelden van de bij de wet geregelde verkooppraktijken zijn:

• Het verbod om ten onrechte vermeldde keurmerken te voeren
• Het verbod om prijzen te noemen waarin niet alle kosten worden vermeld
• Het verbod om belangrijke productkenmerken niet te benoemen of weg te laten
• Het verbod op agressieve werving van nieuwe klanten
• Het verbod om een gedragscode niet na te leven die een verkopende partij wel voert
• Het verbod om aanbiedingen te doen zonder dat het product beschikbaar is
• Het verbod om een product als gratis aan te prijzen terwijl er toch kosten aan verbonden zijn

Overtreding van de wet

Op het moment dat u een verkopende partij meemaakt die de wet overtreedt handelt deze onrechtmatig. Op het moment dat u hier schade van ondervindt dient dit te worden betaalt door de verkopende partij. Tevens kunt u in veel gevallen de aankoop ongedaan maken als u de aankoop heeft gedaan dankzij de oneerlijke handelspraktijk van de verkopende partij.

De handhaving van de Wet oneerlijke handelspraktijken ligt bij de Consumentenautoriteit en de Autoriteit Financiële Markten. De Autoriteit Financiële Markten is hierbij verantwoordelijk voor de financiële sector en de consumentenautoriteit voor de overige sectoren.

Als gedupeerde klant kunt u één van beide bovenstaande organisaties inschakelen op het moment dat u gedupeerd bent. Dit is ook mogelijk op het moment dat een concurrent van uw bedrijf zich schuldig maakt aan overtreding van de Wet oneerlijke handelspraktijken. De Autoriteit Financiële Markten of de Consumentenautoriteit kan dan handhavend optreden en heeft daarbij de mogelijkheid om boetes of dwangsommen op te leggen. Er kan maximaal een boete opgelegd worden van €450.000.