Vergoeding voor arbeidsongevallen bij werknemers

De vergoeding voor arbeidsongevallen wordt berekend met behulp van een percentage arbeidsongeschiktheid en een historisch basisloon. Omdat deze vergoeding forfaitair is, zal zij geen kostendekking nastreven.

Vergoeding van arbeidsongevallen

De vergoeding voor arbeidsongevallen wordt berekend met behulp van een percentage arbeidsongeschiktheid en een historisch basisloon. Omdat deze vergoeding forfaitair is, zal zij geen kostendekking nastreven.

In een eerste fase van tijdelijke ongeschiktheid kan een vergoeding gegeven worden die 90% van het loon bedraagt. Na verloop van tijd zal aan deze eerste fase een einde komen naarmate de ongeschiktheid afneemt. De werkgever zal dan aangepast werk aanbieden. De werknemer heeft de keuze om dit aan te nemen of af te wijzen. Neemt hij dit aan, dan krijgt hij bovenop zijn vergoeding een loon (de sociale verzekering betaalt het verschil tussen wat hij met dit aangepast werk verdient en zijn normaal loon). Dit kan ertoe leiden dat hij meer verdient dan in fase 1 en in fase 3. Deze meerverdienste zou de werknemer er dan ook toe moeten aanzetten zo snel mogelijk in fase 2 te geraken (=revalideren!). Aanvaardt hij dit niet, dan blijft hij steken op zijn gewone vergoeding.

Bij de aanvaarding kan het gebeuren dat de werknemer ziek wordt of werkloos. In dat geval is het mogelijk dat hij een ziekteverzekeringsbedrag/werkloosheidsuitkering cumuleert met de arbeidsongevallenvergoeding. Zo is het ook mogelijk dat de werknemer, na overleg met zijn werkgever elders werkt tijdens deze periode. Op die manier cumuleert hij een vol loon.

In een derde fase zal de werknemer terug in zijn normale arbeidscyclus instappen of definitief ongeschikt verklaard worden.

Definitieve arbeidsongeschiktheid

De arbeidsongeschiktheid is de mate waarin een werknemer zijn economisch potentieel ziet verminderd worden. Dit slaat dan ook niet op een concreet loonverlies maar op de mogelijkheid om een loon te verdienen, om te arbeiden. Deze wordt vastgesteld in een overeenkomst tussen de (private) verzekeraar en de verzekerde. Deze overeenkomst zal ter homologatie aan het Fonds voor Arbeidsongevallen voorgelegd worden.

De in de overeenkomst bepaalde vergoeding wordt in 1x uitbetaald opdat de verzekeraar hieromtrent enige zekerheid zou hebben. Als de situatie van de verzekerde binnen de 3 jaar echter zou verergeren, is een herziening mogelijk. Het bedrag zal via een rentesysteem uitgekeerd worden. Deze renten worden sinds kort, naar analogie met Frankrijk, geïndexeerd. (Toch zijn de voorgangers van deze index, de aanpassingsbijslagen, blijven bestaan). Ook de uitkeringen op basis van de definitieve arbeidsongeschiktheid zijn cumuleerbaar met andere sociale verzekeringen of vergoedingen.

Derde

Nav deze ongeschiktheid kan het nodig blijken hulp van een derde te moeten inschakelen. Zo zal bvb een echtgenoot zijn arbeid (deels) moeten opgeven om voor de andere te zorgen. Om dit op te vangen kan de ongeschikte vragen om zijn uitkering op te trekken tot 150%. Dit wordt nog altijd aan hem uitgekeerd zodat hij kan kiezen wie hij beloont of wie hij inzet om hem bij te staan.