Kantonrechtersformule gewijzigd

De rekenmethode voor toekenning van vergoedingen bij de ontbinding van arbeidsovereenkomsten – de zogenaamde kantonrechtersformule - wordt met ingang van 1 januari 2009 gewijzigd. Dit heeft de Kring van Kantonrechters op 30 oktober 2008 besloten.

Algemeen

Het ontslaan van werknemer wordt per 1 januari 2009 een stuk goedkoper. De Kring van Kantonrechter heeft besloten de zogenaamde kantonrechtersformule – die sinds 1996 door kantonrechters wordt gehanteerd voor het berekenen van ontslagvergoedingen – te wijzigen.

Volgens de huidige formule wordt de vergoeding berekend door het aantal dienstjaren (factor A) te vermenigvuldigen met het bruto maandsalaris (factor B) en met een factor C, waarin de bijzondere omstandigheden van het geval tot uitdrukking komen.

Wijziging weging dienstjaren

Onder de huidige kantonrechtersformule worden de dienstjaren als volgt gewogen: dienstjaren voor het 40e levensjaar tellen voor 1, van het 40e tot het 50e levensjaar voor 1,5 en elk dienstjaar vanaf het 50e levensjaar telt voor 2.

Vanaf 1 januari 2009 worden de dienstjaren onder de gewijzigde kantonrechtersformule als volgt gewogen: dienstjaren voor het 35e levensjaar tellen voor ½ , van het 35e tot het 45e levensjaar voor 1, van het 45e tot het 55e levensjaar voor 1,5 en elk dienstjaar vanaf het 55e levensjaar telt voor 2.

Voor werknemers die jonger zijn dan 35 jaar betekent de wijziging dus een halvering van de ontslagvergoeding. De ratio hierachter is dat jonge werknemers geacht worden binnen korte tijd een nieuwe baan te hebben. En de ontslagvergoeding is – en blijft – een vergoeding naar billijkheid, bedoelt om de negatieve gevolgen van het ontslag voor de werknemer te compenseren.

Wellicht zal de aangekondigde wijziging van de kantonrechtersformule leiden tot een daling van het aantal ontbindingsverzoeken in de laatste maanden van 2008. Werkgevers die een werknemer willen ontslaan, zullen daar wellicht tot januari 2009 mee gaan wachten.

Arbeidsmarktpositie werknemer en financiële positie werkgever

De kantonrechters hebben ook besloten om in de C-factor voortaan meer gewicht toe te kennen aan de individuele omstandigheden van de werknemer en de financiële positie van de werkgever. Op dit moment blijven deze omstandigheden vaak nog wat onderbelicht, en komt in de C-factor hoofdzakelijk de verwijtbaarheid terzake het ontslag tot uitdrukking. Indien de werknemer werkzaam is in een branche waar de werkeloosheid hoog is, kan de ontslagvergoeding ook hoger uitvallen. In het omgekeerde geval kan de ontslagvergoeding lager uitvallen omdat de werknemer juist werkzaam is in een sector waar de arbeidsmarkt krap is en hij dus goede kansen heeft op een andere baan. Daarnaast zal voortaan ook gekeken worden naar de mogelijkheden die de werkgever heeft geboden met betrekking tot het volgen van een cursus of een opleiding om op deze wijze de positie op de arbeidsmarkt te verbeteren.

Tevens zal er meer aandacht zijn voor de financiële positie van de werkgever en ook dit zal dan tot uitdrukking komen in de C-factor. Indien de werkgever met officiële documenten en prognoses kan aantonen dat de berekende ontslagvergoeding voor hem onbetaalbaar is, kan de kantonrechter daar in zijn besluit rekening mee houden.

Akkoord Minister Donner en Sociale Partners

In september 2008 is er tussen Minister Donner en de Sociale Partners een ontslagakkoord gesloten. Dit akkoord zal naar verwachting resulteren in een wetsvoorstel dat zal inhouden dat de ontslagvergoeding voor werknemers die meer verdienen dan € 75.000 bruto per jaar verdienen te beperken tot maximaal 1 jaarsalaris. De Kring van Kantonrechters heeft aangegeven dat zij in het te verwachten wetsvoorstel geen reden ziet de toepassing van de gewijzigde kantonrechtersformule op te schorten.