Verordeningen van administratieve en lokale overheden

In België hebben zich verschillende golven van staatshervorming gerealiseerd. Sindsdien kent dit land een kakafonie aan regelgevingen. Op verschillende niveaus hebben overheden de bevoegdheid om algemeen bindende normen uit te vaardigen. Een overzicht.

De uitvoerende macht

1 Op het federale niveau
Op het federaal niveau onderscheiden we de Koninklijke Besluiten van de Ministeriële Besluiten.

De koning kan optreden als uitvoerende macht. Een KB is een besluit, genomen door de koning en mede ondertekend door minstens één minister.

In de Grondwet wordt niet bepaald dat de ministers algemene regels kunnen bepalen. Soms wordt evenwel door de koning (en soms zelfs door de wetgevende macht) een verordeningsbevoegdheid overgedragen aan een individuele minister. We spreken dan van een MB.

2 Op het niveau van de gemeenschappen en gewesten
Op het niveau van de gemeenschappen en gewesten maken we het (niet onbelangrijke) onderscheid tussen de besluiten van de gemeenschaps- en gewestregeringen en de besluiten van de leden van de gemeenschaps- en gewestregeringen.

De besluiten van de gemeenschaps- en gewestregeringen worden genomen door de volledige regering van de betreffende staatsentiteit. De regering vervult de taak van de koning op dit niveau, zij is de uitvoerende macht. De regeringen van de gemeen-schappen en gewesten hebben dus een verordeningsbevoegdheid.

De besluiten van de leden van de gemeenschaps- en gewestregeringen zijn niet het equivalent met de MB’s op federaal niveau.
Er zijn heel wat wetten van voor de staatshervorming die bevoegdheden naar de minister delegeren, bvb. Het MB betr. het landbouwbeleid.
Sindsdien is landbouw een gewestmaterie. Als dat MB thans dient te worden aangepast, dan moet dat gebeuren door een besluit van de gewestregering, en niet door een besluit van een individueel lid van die regering.
Op dit niveau kan een minister alleen ageren als de regering aan die minister uitdruk-kelijk een bevoegdheid delegeert, en dat is veel meer de uitzondering dan de regel.

De lokale besturen

Ook op het niveau van de lokale besturen kunnen algemene regels vastgesteld worden. Het betreft het niveau van de provincies en gemeenten.

Andere administratieve overheden

Bvb: de Bankcommissie, het RIZIV, De Lijn…
Deze organen hebben geen politieke verantwoordelijkheid. Ze zijn opgericht ter uitvoering van een bepaalde wet. Er is een minister die verantwoordelijk is. Om die reden neemt men aan dat het grondwettelijk niet mogelijk is dat deze overheden verordeningen nemen, wat de facto toch gebeurt. Het typevoorbeeld is dat een instelling zelf (bij algemene regel) een model vaststelt waarop een aanvraag moet worden gebeuren. © 2006 - 2009 Guggenheimer, gepubliceerd in Juridisch (Zakelijk) op 28-12-2006. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Guggenheimer is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Samenstelling van de gemeenschapsparlementen: In de federale staatsstructuur is een duidelijke afbakening van de bevoegdheden cruciaal. Het zorgt voor minder conflicten en is beter voor de burgers. Ook de sa…
• Provinciale en gemeentelijke instellingen: Provincies en gemeenten zijn machten, maar het zijn ook ondergeschikte besturen: ze staan onder toezicht van hogere overheden. De bevoegde wetgevers kunnen ook bevo…
• Wetten, decreten en ordonnanties: In België hebben zich verschillende golven van staatshervorming gerealiseerd. Sindsdien kent dit land een kakafonie aan regelgevingen. Op verschillende niveaus hebben overhe…
• Rapport Openbaar Bestuur: Dit rapport gaat over openbaar bestuur, op landelijk-, regionaal- en lokaal niveau. De laatste tijd wordt er in de politiek veel gesproken over bestuurlijke vernieuwing, men is op z…
• De provinciale staten: Op 7 maart 2007 zijn er weer verkiezingen voor de provinciale staten. Wat houden deze verkiezingen in, hoe wordt er gestemd en wat voor invloed heeft het op de Tweede Kamer?