Hoe zit de Europese Unie in elkaar?

De Europese Unie bestaat uit vele verschillende instellingen. Deze hebben allen een eigen taak. De belangrijkste organen van de Europese Unie zullen hieronder worden beschreven. Ook wordt uitgelegd hoe nou eigenlijk een Europese wet tot stand komt met behulp van de verschillende organen.

Europese Commissie

De Europese Commissie geeft wetvoorstellen, voert wetten uit en controleert of de wetten wel goed nageleefd worden. De commissie is onafhankelijk van het belang van de lidstaten, maar de eurocommissarissen dienen wel in dat Europees belang te werken. In de commissie zit uit elke lidstaat een eurocommissaris, grotere landen hebben er zelfs twee. Eurocommissarissen werken met tienduizenden ambtenaren, ingedeeld in directoraten-generaal, die je zou kunnen zien als een soort ministeries.

Europees parlement

Het Europees parlement heeft de functie wetten goed te keuren of af te keuren. Oorspronkelijk was dit alleen een adviserende functie, maar nu is het parlement vaak ook in staat de wetten zelf uit te voeren. Het parlement is ook in staat de Europese Commissie te controleren. Het parlement bestaat uit 785 leden, afkomstig uit de 27 landen. Bij de leden gaat het er niet om van welk land ze komen, maar om welke Europese partij ze aanhangen.

De raad van de Europese Unie

De raad bestaat uit alle ministers uit de lidstaten. Als er dan bepaalde kwestie is worden alle ministers opgeroepen van dat vakgebied. De raad van de Europese Unie heeft ook een belangrijke rol in de wetgeving, samen met het Europees parlement beslist de raad of wetten wel of niet worden aangenomen.

Europees Hof

Het Europees Hof van Justitie bestaat uit 27 rechters, uit elke lidstaat een. Het Hof interpreteert de Europese wetgeving. Als er een geschil is tussen burgers, bedrijven en overheden kan het Hof van Justitie daar uitspraak over doen.

Hoe wordt nou een Europese wet gemaakt?

Een wet begint altijd als een richtlijn, die wordt begonnen bij de Europese Commissie. Een richtlijn moet worden opgenomen in de wetgeving van alle lidstaten. De lidstaten hebben één of twee jaar om de richtlijn om te zetten in een wet, maar voordat het een wet wordt kan erover de richtlijnen gediscussieerd worden. Verschillende parlementaire commissies, adviesorganen en belangengroepen geven hun mening over deze richtlijnen. De voorstellen gaan dan terug naar de commissie, die de richtlijnen kan wijzigen. Als alle discussies zijn afgerond, kan de wet officieel worden ingevoerd.