McMussel, een mislukte merknaam

Een goede merknaam draagt het idee van een produkt in zich. Als iemand een nieuw produkt wilt lanceren dan is het belangrijk de goede naam te kiezen. Een produkt kan allerlei marktveroverende capaciteiten hebben, maar zonder merknaam zal niemand het kopen. Marketeers van nieuwe produkten denken soms mee te kunnen liften op het succes van bestaande merknamen. In het geval van mcMussel ging dat eind jaren 80 van de vorige eeuw flink mis. Men had een geweldig produkt, de gefrituurde mossel. Er was 25 miljoen gulden door investeerders opgebracht om het produkt te ontwikkelen. Men legde op verschillende plekken ter wereld mosselbanken aan en men maakte een studie van het beste deegbeslag rond de mossel.

McDonalds

De bedoeling was dat deze snack in elke snackbar kwam te liggen. Men bedacht een naam die velen op het idee zouden brengen dat het produkt al langer bestond, maar pas nu werd geïntroduceerd. De naam mcMussel doet iedereen natuurlijk denken aan mcDonalds, dus er wordt automatisch een associatie met deze succesvolle snackketen gemaakt. McDonalds was echter niet betrokken bij dit produkt. Wat iedereen had kunnen voorzien gebeurde; mcDonalds spande een rechtszaak aan. Dat kon men op de klompen aanvoelen.

Rechtszaak als Marketing

Rechtszaken worden soms door marketeers als marketingconcept gebruikt. Nieuwe produkten lanceren is een dure aangelegenheid. Een rechtszaak geeft het produkt gratis bekendheid doordat media zoals kranten er aandacht aan besteden. Deze vorm van publiciteit kost de producent geen geld, maar levert ook niet altijd positieve publiciteit op. Naamsbekendheid is wel een direct gevolg van een rechtszaak. Daarom zeggen marketeers dat negatieve publiciteit ook publiciteit is. Wat ze bedoelen is dat negatieve publiciteit naamsbekendheid oplevert. Een product wordt vaker verkocht als het een bekende naam heeft.

Profiteren

De makers van mcMussel dachten goud in handen te hebben. Ze hadden een unieke naam bedacht, want de mcDonalds verkocht destijds geen mcMussels. Ze hoopten op een enorm succes zodat mcDonalds ook zou besluiten mosselen te verkopen, Maarja dan konden ze de naam mcMussel niet meer gebruiken; die zou dan gekocht moeten worden. Immers alle producten bij de mcDonalds beginnen met de letters mc. De investeerders in mcMussel was het in eerste instantie niet te doen om mosselen te introduceren, maar om een lucratieve business te creëren die profiteert van de bekendheid van het overbekende Amerikaanse fast food-imperium. Je zou ook kunnen spreken van ´gangstermarketing´ door snelle jongens.

Onderscheidende Kracht

Het onvermijdelijke gebeurde; er kwam in 1989 een rechtszaak. McDonalds vond dat er inbreuk was gemaakt op hun woordmerkrecht. Daarin kreeg men gelijk van de rechtbank. De rechter oordeelde dat: de op zich zelf weinig zeggende lettercombinatie mc voldoende onderscheidende kracht heeft verworven in samenhang met fast food produkt aanduidingen. Nu moesten de mosselsnackproducenten een andere naam vinden.

MrMussel himself

Men heeft het geprobeerd met Mr Mussel(spreek uit: Mister Mussel). Maar toen was het eigenlijk al te laat. Al de ontwerpen voor verpakkingen waren met de letters mc. Nu moest de produktontwikkeling opnieuw gebeuren, en de rechtszaak had een groot deel van het investeringsgeld opgeslokt. Het is niet gelukt om meer geld te verzamelen om een doorstart te creëren. En zo bleef de gefrituurde mossel nog lang uit de knorrende magen van fast food minnend Nederland en waren de investeerders 25 miljoen gulden armer. Mr Mussel himself heeft 5 jaar lang niets anders dan mosselen gegeten en stopte hierna met produktontwikkeling. Hij legde zich erop toe om mensen te coachen. Zijn belangrijkste motto was: klinkt redelijk, maar voelt niet goed, wordt nooit een succes.