Auto ID in de beveiliging

Diefstalbeveiliging gebeurt in winkels steeds meer met 'poortjes' en onzichtbaar aangebrachte codedragers op artikelen of in identiteitspasjes. Het kan ook in grote opslagruimten (magazijnen) en in evenementenhallen (bijvoorbeeld bij beurzen). In dit artikel bespreken we de mogelijkheden. Diefstalbeveiliging is een onderdeel van het elektronisch registreren van de status van een artikel. Eerst registreer je dat het wordt ontvangen en voer je de gegevens ervan (plus de aanwezigheid) in de (winkel) computer in. Vervolgens waardeer je de aanwezigheid af bij verkoop (kassaregistratie) of door de codedrager uit te zetten (op non actief te stellen).

Voor diefstalbeveiliging wordt in principe één van drie mogelijkheden toegepast. Het meest gangbare is het zogeheten EAS-label (Electronic Article Surveillance) en daarnaast zijn er de AM (Acousto Magnetic) en EM (Electro Magnetic) labels die echter werken zonder unieke identificatiecodering. Combineer je daarom EPC (Electronic Parts Coding) in RFID-tags, dan heb je meer mogelijkheden.

EM en AM

Elektromagnetische tags (EM) en Akoestisch Magnetische tags (AM) worden uitsluitend gebruikt voor beveiligingsdoeleinden omdat ze geen geheugencapaciteit hebben voor het toevoegen van een artikelnummer (codering). Deze tags worden vrijwel altijd uitgevoerd in de vorm van een zelfklevend etiket waarin een metalen strip is opgenomen (tussen twee papier- of kunststoflagen) danwel in de vorm van een knop of andersoortig aan te hechten label met een pin-bevestiging. Een niet gedeactiveerde tag zorgt bij passage van beveiligingspoortjes voor een signalering. Dit kan dus een akoestisch signaal zijn (bijvoorbeeld een sirene of bel) of een visueel waarneembaar signaal (bijvoorbeeld een zwaailicht of knipperlicht) of een combinatie. Ook kan een melding volgen op een controlepaneel of een automatisch gerichte, aan een opnameapparaat gekoppelde videocamera starten met een opname. Ook kan een alarm bij een bewakingsdienst volgen.
In winkels wordt het via EAS (EM of AM) geactiveerde alarmlabel uitgeschakeld aan de kassa door de resonantiefrequentie te wijzigen of de responsmogelijkheid uit te schakelen. In magazijnen (waar geen controle op verdwijnen is via een afrekenpunt) kun je door een bevoegd persoon vooraf laten bepalen welke goederen waar en wanneer naar buiten mogen, waarmee je diefstalbeveiliging koppelt aan voorraad- en locatiebeheer.

DRID
Een nog niet volledig uitgekristalliseerde techniek (de Dynamische Resonantie (DR)-technologie) beoogt de beveiligingstaak (EAS) te combineren met de identificatietaak (RFID). DRID-tags reageren op een magnetisch veld en geven een unieke code prijs. Daarmee kan een beveiligingssignaal worden geactiveerd (de bel, het zwaailicht) maar ook een opdracht worden gegeven aan een geautomatiseerd verwerking- of beheerssysteem.
Gedacht kan worden aan het activeren van een beeldscherm in een verkoopruimte, waartoe door het DR-signaal een opdracht aan de centrale computer wordt gegeven tot presentatie van een bepaald deel uit de marketingdatabase. Op die manier kan een klant tijdens zijn rondgang door winkel of showroom alleen al door het meedragen van een DR-gecodeerd artikel worden getracteerd op een videofilmpje op een beeldscherm in de desbetreffende schappengang over het door hem gekochte product.
Of het product wordt automatisch bij entree van de kassagang door passage van een reader geregistreerd en op de kassabon geplaatst. Evenzeer kan het product daarmee worden afgeboekt van de (lokale) voorraad - wat tot een automatisch samengestelde bestelling kan leiden - of worden opgenomen in een lokale voorraad bij passage van een reader bij aankomst.

In het magazijn

Waar RFID gebruikt wordt als artikelbeheersysteem (EPC) kun je dus EAS mede toepassen. Met RFID geef je immers elk artikel een uniek nummer (of serienummer) en vervolgens kun je voor magazijngebruik vaststellen welke goederen wel en welke niet herkend worden als 'legaal' wanneer ze door een bepaalde poort bij de uitgang van het magazijn gaan. Belangrijk is ook de koppeling van het artikel aan een order. Ook al is dan nog niet duidelijk of het artikel daadwerkelijk naar de klant gaat of via dezelfde doorgang in de auto van een medewerker verdwijnt.

In principe worden alle in een magazijn ontvangen, RFID gelabelde goederen bij ontvangst gecontroleerd en bij opslag geregistreerd. De inslagmedewerker kan tijdens opslagregistratie van elk artikel in de database de status op 'alarm-enabled' zetten. Dit betekent dat vanaf dát moment voor elk artikel dat door een willekeurige RFID poort gaat, het alarm afgaat met een registratie. Namelijk op welk artikel bij welke deur op welk tijdstip het alarm van toepassing is. Bij gebruik van EPC heb je naast het artikelnummer ook een uniek serienummer en kun je onderscheid maken tussen identieke artikelen. Wel moet je de volledige EPC code verifiëren in de database.

Bij uitslag kun je het alarm ‘afschakelen’ (markeren). Wanneer goederen worden klaargezet voor een klantorder, vindt er controle plaats via een zogeheten verificatiescan. Wanneer de verificatie correct is – artikel is gereserveerd voor deze order – kan voor dat geverifieerde unieke artikelnummer onder die betreffende order de alarmstatus worden uitgeschakeld. Op die manier kun je een selectie maken op alarmering per artikel onder order, eventueel per unieke doorgang of dockdeur van belading.

Extra veiligheden

Om te voorkomen dat een medewerker alsnog met de alarmdisablede goederen naar buiten gaat, kun je in de database aanvullend een indicator toevoegen aan het ordernummer dat wordt uitgeslagen. Zo lang deze uitslagindicator niet is ingeschakeld, geldt een alarm op alle gemarkeerde artikelen van die order. Meldt de vrachtwagen zich, dan kan een bevoegd persoon het ‘vinkje’ voor goederenuitslag van de order enabelen en geldt er geen alarm meer voor alle onder deze order gemarkeerde artikelen. Het voordeel is dat de tijd dat de goederen alarmdisabled zijn, maar nog niet overgedragen aan de vervoerder, zeer kort is.

Een tweede extra veiligheid betreft een beladingregistratie bij de geplande dockdeur. Gebeurt dat, dan is er 100 procent verificatie tussen uitslagregistratie en beladingregistratie. Scan je vervolgens na het laden het vervoerders-ID, dan wordt de verantwoordelijkheid overgedragen aan de vervoerder.
Intern kun je verder een tijdelijke alarmonderbreking doorvoeren bij goederenverplaatsingen. Zijn goederen niet aan een order gekoppeld maar gaan ze bijvoorbeeld tussentijds naar een andere opslagruimte, dan kan de alarmstatus voor deze artikelen tijdelijk worden disabled en na verplaatsing weer worden enabled. Het systeem kan zelfs controleren of na beëindiging van de verplaatsingsopdracht alle eerder uitgeschakelde alarmstatussen zijn teruggezet. Wanneer dit niet het geval is, wordt getoond welk artikel nog moet worden gescand.

Op deze manier kan zelfs via passieve RFID – ook in een magazijn – een hoge mate van diefstalbeveiliging worden gerealiseerd. Met het duurdere actieve RFID is nog meer mogelijk. Zoals het binnen enkele meters nauwkeurig traceren. Je hebt dan geen grote poortantennes nodig zoals bij passieve systemen. Je kunt ook vastleggen wanneer onder welke begeleiding, binnen welke tijdzone en via welke uitgang één of meer artikelen wel of niet naar buiten mogen zonder alarmering. Er zal wel een afweging moeten worden gemaakt wanneer dure actieve tags worden ingezet. Bijvoorbeeld op hoogwaardige artikelen of op returnable pallets. Er is een combinatie van actieve en passieve systemen mogelijk en met ‘actieve’ tags kun je ook zaken registreren als vochtigheid en temperatuur.

Loggers

Transponders met 'logger' capaciteiten meten bepaalde waarden via ingebouwde sensoren (bijvoorbeeld voor het meten van de omgevingstemperatuur en relatieve vochtigheid, druk, etc.) en het opslaan van de gemeten waarden. Deze 'loggers' kunnen ook de gemeten waarden tussentijds via de datacommunicatiemogelijkheden doorsturen naar een basisstation.

Andere beveiligingstechniek

Er zijn overigens andere geluiden. Volgens de leverancier van een andersoortige antidiefstaltechniek (waarbij niet door derden te verwijderen capsules met inkt aan kleding worden gehecht) levert elektronische artikelbeveiliging "helemaal niets op!" Een uitspraak die gebaseerd wordt op een jaarlijks onderzoek door het Centre of Retail Research van de Nottingham University in Engeland naar de ontwikkelingen inzake derving in de Europese detailhandel.

Het schokkende resultaat: ‘Er worden in Europa jaarlijks 186.290.000 winkeldiefstallen gepleegd. Er worden echter, ondanks alle elektronische maatregelen, slechts 1.501.902 winkeldieven aangehouden. Minder dan 1 procent dus’. Dat blijft zo volgens dit onderzoek, ook na het installeren van poortjes bij uitgangen in winkels en magazijnen.
De oplossing is volgens dit bedrijf het aanbrengen van de met inktgevulde kunststof houders op kleding. Maar dit werkt alleen in de kledingbranche en uitsluitend in winkels. Het levert volgens de desbetreffende leverancier wel een afname van de diefstal op met meer dan 50 procent.
Met dit zogenoemde Combi-Track systeem – een combinatie van inktbeveiliging met RFID – kun je van kledingfabrikant tot kassa, ieder individueel kledingstuk op ieder gewenst moment opsporen, volgen en optimaal beveiligen.

Open of gesloten systeem

EAS-tags met RFID werken naar keuze in een gesloten of in een open systeem. Binnen een gesloten systeem is de gebruiker gebonden aan door een bepaalde leverancier ontwikkelde soft- en hardware. De tags kunnen alleen worden geregistreerd en uitgelezen met een leessysteem (reader of interrogator) dat op de frequentie werkt die door de leverancier is ingesteld. Bij een open systeem werken tags en interrogators volgens internationaal aanvaarde standaarden en dan kunnen interrogators worden gebruikt van ongeacht welke herkomst (fabrikaat, leverancier) voor het lezen van de coderingen.

Het voordeel van een gesloten systeem is dat derden - onbevoegden - zonder over precieze informatie inzake de frequentie te beschikken, geen gegevens aan de tag kunnen ontfutselen. Het nadeel van het werken binnen een gesloten systeem is dat elke schakel in de logistieke keten hetzelfde type reader dient te gebruiken op straffe van uitsluiting van gegevensinvoer. Het betekent veelal een groot voordeel voor de leverancier maar kan met name externe logistieke dienstverleners op kosten jagen doordat meerdere readertypes moeten worden aangeschaft (voor elk gesloten systeem een specifieke reader) plus de bijbehorende software voor de vertaalslagen naar de computerdatabases.

Voor het werken met open systeem-tags en transponders is in 1999 door de ISO, de International Standardisation Organization, in samenwerking met de internationale organisatie van Automatic Identification Manufacturers (AIM) een standaard ontworpen voor RFID-gegevensdragers. De IEEE-standaard (de afkorting duidt op de Europese tak van de internationale standaardisatiecommissies) werd betrekkelijk snel door alle tag-producenten overgenomen, hoewel het om commerciële redenen interessant kan blijven om de voorkeur te laten uitgaan naar gesloten systemen.

Met betrekking tot de keuze voor een gesloten systeem of een open systeem diene nog het volgende. Een gesloten systeem is relatief goedkoop in aanschaf omdat met de leverancier specifieke afspraken kunnen worden gemaakt voor een bepaald project. De koper zal wel goed moeten berekenen hoeveel antennes, readers, tags hij nodig heeft. Zolang de tags binnen de organisatie gebruikt worden, zal het systeem goed werken. Daarbuiten is mogelijk mits de externe gebruiker over dezelfde reader(s) en antenne(s) beschikt en vaak zal de eigenaar van het gesloten systeem ook zijn externe ketenpartner van de reader etc. voorzien. Gesloten systemen komen vooral voor in containerparken, palletpools, rolcontainerpools waarbij gebruikers (huurders) meestal niet over een reader hoeven te beschikken. De poolbeheerder wil immers alleen maar weten wie wanneer een product huurt en hoelang het bij die huurder blijft.

Open systemen lenen zich voor het identificeren van elk item. Ook verhuurbare maar meer nog voor artikel- of transportcodering zodat volledige tracking & tracing mogelijk is. Wanneer een open systeem tag 'ergens' gelezen wordt (gescand), kan bijvoorbeeld via internet aan de thuisbasis - de verzender, ook wel verlader genoemd - worden gemeld dat die tag op een bepaalde plaats is aangekomen. De verlader kan dan precies zien (maar ook de vervoerder en de klant voor wie het artikel bestemd is) welke de status is van zijn zending. Ontvangende partijen kunnen er hun vervolgacties op afstemmen (ze weten wanneer het artikel aankomen zal) en vervoerende partijen kunnen er hun kostenberekening op baseren. Om open systeem tags met elke willekeurige reader (van welk fabrikaat ook) te kunnen lezen, worden de tags uitgevoerd voor een specifiek frequentiebereik dat door elke willekeurige reader kan worden herkend en geinterpreteerd.
En de beveiligingsmogelijkheid blijft...